تست سختی یکی از مهم ترین شاخص ها برای ارزیابی خواص مواد و همچنین یکی از سریع ترین و مقرون به صرفه ترین روش های تست است. این یک روش متداول برای آزمایش خواص مکانیکی است زیرا می تواند تفاوت در ترکیب شیمیایی، ریزساختار و تکنیک های پردازش را منعکس کند. اغلب به عنوان یک ابزار نظارتی در صنایع مختلف استفاده می شود.
به عنوان مثال، در فولاد، زمانی که مارتنزیت تشکیل می شود، انحلال اتم های کربن فوق اشباع، اعوجاج شبکه و چگالی نابجایی را افزایش می دهد و ظرفیت تغییر شکل پلاستیک را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. این دلیل سختی بالای مارتنزیت است. بدیهی است که هر چه میزان کربن بیشتر باشد، این اعوجاج بیشتر و در نتیجه سختی بیشتر می شود. پس از کوئنچ، مقدار سختی فولادهای با محتوای کربن متفاوت، همبستگی خوبی با میزان مارتنزیت و محتوای کربن آن در محدوده وسیعی نشان میدهد. سختی فولاد کوئنچ شده پس از تمپر بستگی به دمای تلطیف و زمان نگهداری دارد. درجه حرارت بالاتر و زمان نگهداری طولانی تر منجر به سختی کمتر می شود. بنابراین، تست سختی می تواند برای مطالعه تبدیل فاز در فولاد و به عنوان وسیله ای برای تشخیص اثرات عملیات حرارتی بر روی فولاد استفاده شود.
